Олон улсын валютын сангийн (IMF) 2026 оны Дөрөвдүгээр сарын “World Economic Outlook” мэдээллээр улс орнуудын эдийн засгийн түвшинг харьцуулах нэг үзүүлэлт нь худалдан авах чадвараар тооцсон нэг хүнд ногдох дотоодын нийт бүтээгдэхүүн буюу GDP per capita, PPP юм. Энэ үзүүлэлт тухайн улсын нийт үйлдвэрлэсэн бараа, үйлчилгээний хэмжээг хүн амд нь хувааж, улс орнуудын үнийн түвшний ялгааг тооцдог. Иймээс нэг хүнд ногдох ДНБ бага байх тусам дундаж эдийн засгийн боломж харьцангуй бага гэж үзэж болох ч энэ нь тухайн улсын ядуурлын түвшинг шууд хэмжсэн үзүүлэлт биш юм.

Дээрх шалгуураар 2026 оны төсөөллийг харьцуулахад Африкт 1,031 орчим ам.доллароор Бурунди хамгийн бага үзүүлэлттэй гарчээ. Харин Азид Йемен 1,596 орчим ам.доллар, Европт Молдова 21,170 орчим ам.долларын үзүүлэлттэйгээр тухайн тивдээ хамгийн бага түвшинд байна. Мөн Хойд Америк, Карибын бүсэд Гаити нэг хүнд ногдох 2,993 орчим ам.доллароор хамгийн бага үзүүлэлттэй, Өмнөд Америкт Венесуэл 9,461 орчим ам.доллар, Номхон далайн орнуудаас Соломоны арлууд 2,694 орчим ам.доллараар хамгийн бага түвшинд тус тус оржээ. Харин Монгол Улсын нэг хүнд ногдох ДНБ-ийг худалдан авах чадвараар тооцвол 2026 онд 22,192 орчим ам.доллар бөгөөд энэ үзүүлэлтээрээ тус жагсаалтад мэдээлэл нь орсон 202 улсаас 103 дугаар байрт жагссан байна.

Ийм жагсаалтыг “дэлхийн хамгийн ядуу улс” гэсэн шууд утгаар ойлгохоос илүүтэй нэг хүнд ногдох эдийн засгийн үйлдвэрлэлийн хэмжээг харьцуулсан үзүүлэлт гэж харах нь зүйтэй. Учир нь GDP per capita нь орлогын тэгш бус байдал, өрхийн бодит орлого, ажилгүйдэл, боловсрол, эрүүл мэнд зэрэг амьдралын чанарыг бүхэлд нь хэмждэггүй. IMF-ийн 2026 оны төсөөллөөр Монгол Улсын үзүүлэлт дэлхийн олон бага орлоготой орноос өндөр байгаа ч хөгжингүй эдийн засгуудтай харьцуулахад нэг хүнд ногдох үйлдвэрлэлийн хэмжээ харьцангуй бага хэвээр байна.

Эх сурвалж: Олон улсын валютын сан (IMF), World Economic Outlook, April 2026.